- andlig
- andligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- andligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- andligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- andligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- andligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- andliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- andliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- andligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- andlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- andligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- andlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- andligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- andligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- andligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- andligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- andligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- andligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- andliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- andligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- andligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- andligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- andlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- andligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- andligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- andligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)