- bångstyrig
- bångstyrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bångstyrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (bångstyrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bångstyrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bångstyrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bångstyrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)