- bräcklig
- bräckligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- bräckligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bräcklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (bräckligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- bräcklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bräckligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bräcklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- bräckligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- bräckligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- bräckligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (bräckligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)