- föraktfull
- föraktfull
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- föraktfullare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (föraktfullt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- föraktfulla
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (föraktfullt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfull
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfulla
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfullare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfulle
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- föraktfullast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- föraktfulla
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (föraktfullt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)