- förförisk
- (förföriskt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriska
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- förförisk
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förförisk
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriska
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- förföriskast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (förföriskt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (förföriskt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriska
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriskare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- förföriske
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- förföriskare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- förföriskt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)