- familjär
- familjäraste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- familjärare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- familjära
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- familjär
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjära
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- familjärast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- familjärare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- familjäre
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjära
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- familjärast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- familjär
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- familjäraste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- familjäraste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- familjärt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)