- flagrant
- flagrant
- flagrant
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrant
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrantaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- flagrantare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- flagranta
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- flagrant
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrant
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- flagrantare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrante
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrantare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- flagranta
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrant
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagranta
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrant
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrantaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrantast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- flagrant
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- flagrantare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)