- fnurrig
- fnurrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (fnurrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (fnurrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (fnurrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- fnurrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- fnurrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- fnurrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- fnurrigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)