- hängiven
- hängiven
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivet
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivet
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (hängivet)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (hängivet)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hängivnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- hängivna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- hängivnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (hängivet)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- hängiven
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- hängivnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- hängivnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)