- huslig
- husligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- huslige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- husligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- husligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- husligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- husligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- husligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (husligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (husligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- huslig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- husligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- husligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (husligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- husligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- huslig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- husligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- husligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- husligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- husliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- husligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)