- isig
- isigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- isigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- isigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- isiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- isigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- isigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- isig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- isigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (isigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- isigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- isigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- isig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- isiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- isigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- isigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- isigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- isigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- isigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (isigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- isigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- isiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- isigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- isigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (isigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- isige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)