- karg
- karg
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kargaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- karga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- kargare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- karga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- kargare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kargt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (kargt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (kargt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kargare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- kargt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- karge
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kargaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- kargaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kargast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (kargt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- kargare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- karga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- kargare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kargare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- kargare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- kargare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kargast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- karg
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- kargast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)