- konstfärdig
- konstfärdigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- konstfärdiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- konstfärdige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (konstfärdigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (konstfärdigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (konstfärdigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- konstfärdigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- konstfärdigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)