- krokig
- krokigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- krokiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- krokiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- krokige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- krokiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- krokig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- krokig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (krokigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- krokigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (krokigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- krokigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (krokigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)