- märklig
- märkligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- märklig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- märkligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- märkliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- märklig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- märkligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- märkliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- märkligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- märklige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- märkligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)