- normal
- normal
- normalare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- normal
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- normalaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- normalt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- normala
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- normale
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- normalaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- normalare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- normalare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- normalt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- normalare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- normalast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- normalt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- normalare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- normalast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- normal
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- normala
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- normala
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- normalare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- normalare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- normalernas
- genitiv · bestämd · utrum · plural
- normals
- genitiv · obestämd · utrum · singular
- normalen
- grundform · bestämd · utrum · singular
- normalens
- genitiv · bestämd · utrum · singular
- normalerna
- grundform · bestämd · utrum · plural
- normal
- grundform · obestämd · utrum · singular
- normaler
- grundform · obestämd · utrum · plural
- normalers
- genitiv · obestämd · utrum · plural