- omanlig
- omanligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (omanligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- omanliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- omanlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- omanliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (omanligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (omanligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- omanligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- omanliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- omanligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- omanlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- omanligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- omanlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- omanligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)