- onormal
- onormalaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onormala
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onormala
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- onormalt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onormale
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- onormal
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- onormal
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- onormala
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- onormalt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- onormalare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)