- sällskaplig
- sällskapligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskaplig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (sällskapligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (sällskapligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- sällskapliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- sällskapligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskaplig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskaplige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (sällskapligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- sällskapligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- sällskapligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)