- självklar
- självklare
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- självklarare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- självklara
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- självklarast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklart
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- självklar
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklarare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklara
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- självklart
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- självklart
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklarast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklarare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- självklar
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- självklarare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- självklarare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- självklaraste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- självklarare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- självklarare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- självklaraste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- självklara
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- självklarast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- självklarare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- självklaraste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- självklart
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- självklart
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)