- trovärdig
- trovärdig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (trovärdigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (trovärdigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trovärdige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (trovärdigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- trovärdiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- trovärdigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- trovärdigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- trovärdigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)