- undergiven
- undergiven
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (undergivet)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivna
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (undergivet)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- undergivnare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivet
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivna
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (undergivet)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivne
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- undergivet
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivna
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- undergiven
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- undergivnare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- undergivnare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)