- velig
- veligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- veliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- veligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- velig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- veligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (veligt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- veligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- veligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- veliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- velig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- veligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (veligt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- veligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (veligt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- veligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- veligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- velige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- veligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- veliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- veligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)