- villrådig
- (villrådigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (villrådigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- villrådigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- villrådiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (villrådigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- villrådigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- villrådigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)