- brackig
- brackig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- brackiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- brackig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- brackigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- brackiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- (brackigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- brackigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- brackigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- brackigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- brackigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- brackiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- brackigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- brackigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (brackigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- brackigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- brackige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- (brackigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)