- knollrig
- (knollrigare)?
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knollriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (knollrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (knollrige)?
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (knollrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (knollrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (knollrigaste)?
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- knollriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- knollrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- knollrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knollriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- knollrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- knollrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)