- munvig
- munvigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- munviga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (munvigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- munviga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- munvigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- munvige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (munvigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- munvigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- munvigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- munvig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- munvig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- munviga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (munvigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- munvigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- munvigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)