- reparabel
- reparablare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- reparablaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- reparablare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- (reparabelt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- reparabelt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- reparabel
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- reparabla
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- reparablare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- reparabla
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (reparabelt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (reparabelt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- reparabelt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- reparablast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- reparabel
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- reparabla
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- reparablaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)