- ruschig
- ruschiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- ruschigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ruschigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ruschigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- ruschigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- ruschiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- ruschigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (ruschigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (ruschigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)