- saggig
- saggigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- saggigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (saggigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- saggiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (saggigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- saggig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (saggigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- saggigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- saggigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- saggig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- saggige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- saggiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- saggigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- saggiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)