- smarrig
- smarrigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- smarrigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarriga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- smarrigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- smarrigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- smarrigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- smarrigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- smarriga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (smarrigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- (smarrigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- smarriga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- (smarrigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- smarrigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- smarrigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- smarrigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- smarrigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)