- urtråkig
- urtråkigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- urtråkigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- urtråkigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- urtråkigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- urtråkig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- urtråkigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)