- utförbar
- utförbarare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbara
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbarare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbarast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbar
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbarast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbarare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (utförbart)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbart
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbaraste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- utförbarare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- (utförbart)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbara
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbarare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbarast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbarare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbarare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbart
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- utförbar
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbaraste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- utförbara
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- (utförbart)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)