- artig
- artig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- artig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- artige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- artiga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- artigare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- artigare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- artiga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- artigare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- artigt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- artigare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- artigare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- artigast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- artigast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (artigt)?
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- artigare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- artigt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- (artigt)?
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- artigare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- artiga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- (artigt)?
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- artigaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- artigaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- artigare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- artigaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- artigast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)