- naturlig
- naturlige
- bestämd · positiv · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- naturliga
- positiv · plural · attributiv (före substantiv)
- naturligt
- komparativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligare
- obestämd · komparativ · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- komparativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligt
- superlativ · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligaste
- superlativ · plural · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- bestämd · komparativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- komparativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligt
- positiv · adverbiell · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligt
- positiv · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligast
- superlativ · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- naturliga
- bestämd · positiv · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- obestämd · komparativ · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligaste
- bestämd · superlativ · maskulin · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligast
- superlativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligt
- obestämd · positiv · neutrum · singular · attributiv (före substantiv)
- naturlig
- obestämd · positiv · utrum · singular · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- bestämd · komparativ · singular · attributiv (före substantiv)
- naturlig
- positiv · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligast
- superlativ · utrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligaste
- bestämd · superlativ · singular · attributiv (före substantiv)
- naturliga
- positiv · plural · predikativ (efter exempelvis är)
- naturligare
- komparativ · plural · attributiv (före substantiv)
- naturligare
- komparativ · neutrum · singular · predikativ (efter exempelvis är)